น้ำตาตกอกไข้
ภาพจาก Manager Online
น้ำตาก็ตกอกเป็นไข้
หัวใจก็เจ็บจนเหน็บใจ
เมื่อเห็นคนไทยทำร้ายกัน
เพราะด้วยความคิดที่ต่างขั้ว
เพราะด้วยความกลัวที่ต่างขั้น
เพราะด้วยต่างพวกสารพัน
เพราะพวกมัน พวกกู สู้กันไป
จึงเข้าชุมนุมเป็นกลุ่มกล้า
ยืนเผชิญหน้าท้าทายใส่
พวกมึง พวกกูช้าอยู่ไย
เอาเลือดหัวให้ออกไหลริน
ใครชั่ว ใครร้าย และใครได้
หัวเราะ สะใจ เมื่อได้กลิ่น-
เลือดของผองชนคนเดินดิน
และศพที่สิ้นลมหายใจ
กี่ครั้ง กี่หน ที่พ้นผ่าน
ไม่ช้า ไม่นาน จำไม่ได้
ฆ่าฟันล้างผลาญเพิ่งผ่านไป
นี่เริ่มต้นใหม่มาอีกครั้ง
กี่ครั้งที่คนล้มใจขาด
กี่ครั้งที่ชาติน้ำตาหลั่ง
กี่ครั้งที่เราจะได้ฟัง
เรื่องความชิงชังกลบฝังไทย
น้ำตาจึงตกอกเป็นไข้
หัวใจก็เจ็บเหน็บหัวใจ
เมื่อเห็นคนไทยไล่ฆ่ากันฯ
โกศล อนุสิม
คืนคาบเกี่ยว ๒๕-๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑
บ่อยครั้ง
นึกสงสัย
ไล่ล่า เข่นฆ่ากันเองทำไม
ตั้งสติ พินิจพิเคราะห์ก่อนได้มั้ย
ปากบอก…รักชาติ
แต่เหตุไฉน…
ทำร้ายกันเช่นศัตรู….
นั่นน่ะสิครับ
คงเพราะพวกกู พวกมึง จึงแบ่งแยก
โอ้ อนาถใจ.
เมื่อไหร่จะเลิกชุมนุมเสียที ทิฐิมากมาย
คมธรรมท่านพุทธทาส
“การเมืองที่ปราศจากธรรม
ตั้งต้นจากการขยายตัวของกิเลส”
หวังว่าจะจบลงด้วยดี